Tungumál ekki vandamálið
Hvernig skyldi þremur munaðarlausum systkinum í Bólivíu ganga að aðlagast lífinu í SOS Barnaþorpi, þegar þau tala ekki sama tungumál og hin börnin í þorpinu?
Systkinin Carla (5), Pedro (3) og Paola (1) eru munaðarlaus og enginn ættingi þeirra hefur treyst sér til að taka við þeim. Yfirvöld í Bólivíu leituðu því til SOS Barnaþorpanna og fengu börnin SOS móður og heimili í barnaþorpinu í Sucre.
Þau systkinin eru frá Turupampa, afskekktum stað í Chuquisaca héraði og töluðu Carla og Pedro því aðeins Quechua tungumálið en ekki spænsku eins og hin börnin í barnaþorpinu. Einn starfsmaður barnaþorpsins kunni Quechua og það var hin nýja SOS móðir systkinanna, Marianela.
Í fyrstu áttu þau erfitt með samskipti við önnur börn en það stóð þó ekki lengi yfir. Þegar þau byrjuðu að leika við hin börnin voru öll tungumál óþörf. Þau hlógu og gáfu frá sér hljóð sem allir virtust skilja. Líkamstjáning, eða eitthvað í þá áttina, virtist nægja til að geta skemmt sér og leikið með hinum börnunum.
Marianela segist ekki vita hvernig systkinin fóru að þessu. „Þeim tókst alltaf að tjá sig við hin börnin en nú hafa eldri systkinin tvö lært spænsku en tala þó enn Quechua sín á milli og við mig. Ég hef bara gaman að því að viðhalda kunnáttu minni og þeirra í þessu tungumáli.“
Paola litla verður svo án efa farin að tala spænsku líka áður en langt um líður! (Hún er á myndinni hér að ofan ásamt SOS móðurinni Marianelu.)


Marianela segist ekki vita hvernig systkinin fóru að þessu. „Þeim tókst alltaf að tjá sig við hin börnin en nú hafa eldri systkinin tvö lært spænsku en tala þó enn Quechua sín á milli og við mig. Ég hef bara gaman að því að viðhalda kunnáttu minni og þeirra í þessu tungumáli.“