Fjórar vinkonur - þá og nú

13.10.2010

Fyrir 21 ári síðan létu fjórar vinkonur í Tælandi smella af sér ljósmynd (þetta var á tíma 35mm filmunnar). Þær héldust í hendur á myndinni og innsigluðu þannig vináttu sína. Tíu árum síðar, eða 1999, voru þær enn góðar vinkonur og sátu aftur fyrir á mynd. Nú, árið 2010 var síðan þriðja myndin tekin – og vináttan var enn til staðar!

Hvers virði er fjölskyldan? Spurningin er einföld en samt eiga mörg börn erfitt með að svara henni vegna þess að þau hafa aldrei tilheyrt fjölskyldu; börn sem orðið hafa munaðarlaus eða verið yfirgefin af foreldrum sínum og komið fyrir á stofnunum eða jafnvel endað á götunni.

Pim, Chom-Poo, Aoo og Kao tilheyrðu þessum hópi. Þær voru umkomulausar. En barnungar fengu þær heimili í SOS Barnaþorpi, eignuðust nýjar fjölskyldur og urðu vinkonur. Í dag eru þær orðnar sjálfstæðar ungar konur og allar fluttar úr barnaþorpinu.

Vinkonurnar 1989 - 4 ára

Pim hefur alltaf verið félagslynd og með góðan húmor. Þegar hún var ekki í sundi, badminton eða að aðstoða yngri systkini sín hafði hún unun af því að dansa hefðbundinn tælenskan dans. Hana dreymdi um að verða einkaritari og hún lagði hart að sér í enskunáminu til að ná markmiðum sínum.

Chom-Poo átti alltaf auðvelt með nám, einkum raungreinar. Hana dreymdi um að verða endurskoðandi. Einnig fannst henni gaman að elda mat og spila körfubolta. Hún var alltaf tilbúin til að aðstoða SOS-móður sína við heimilisstörfin.

Aoo hafði líka gaman af körfubolta. Hún var hávöxnust þeirra vinkvennanna en var feimin og sennilega viðkvæmust þeirra. Áhugamál voru tónlist og dans en einnig fannst henni gaman að elda mat og reyndist SOS-móður sinni góð hjálp í eldhúsinu. 15 ára gömul hafði Aoo enn ekki ákveðið hvað hún vildi starfa við í framtíðinni.

Vinkonurnar 1999 - 14 ára

Kao var alltaf með það á hreinu að dag einn myndi hún opna sinn eigin tælenska veitingastað. Hú var róleg og vingjarnleg, mikið fyrir tónlist og dans. Líkt og vinkonurnar leit hún á það sem sjálfsagðan hlut að aðstoða móður sína við heimilisstörfin.

2010

Í dag hafa allar vinkonurnar lokið skyldunámi og hafið sjálfstætt líf. Fyrir vikið hafa yngri umkomulaus börn komist að í SOS Barnaþorpinu í þeirra stað. Aoo og Kao eru báðar giftar og orðnar mæður. Allar halda konurnar sambandi við SOS-mæður sínar í barnaþorpinu og líta á þorpið sem sitt annað heimili.

Enskunámið kom sér vel fyrir Pim. Hún er þó ekki ritari, heldur enskukennari í leikskóla í Bankok og kennir einnig börnum á tælensk hljóðfæri. Þá stundar hún einnig nám í kennaraháskóla.

Chom-Poo langaði að verða endurskoðandi. Það gekk ekki eftir en velgengni hennar í raungreinum skilaði henni í nám í tölvuforritun. Samhliða námi starfar Chom-Poo í samgönguráðuneytinu.

Vinkonurnar 2010 - sjálfstæðar og tilbúnar að takast á við lífið

Aoo vissi ekki hvað hún vildi með framtíðina. Hún er með vinnu í verksmiðju samhliða því að halda heimili og vera móðir. Hana dreymir um að opna matvöruverslun ásamt eiginmanni sínum.

Kao lét drauma sína rætast og opnaði veitingastað í heimabæ eiginmanns síns. Þau eru með áform um aukin viðskipti á því sviði.

Enginn dans á rósum

Fjórar stúlkur, fjórar fjölskyldur, fjögur líf. Öllum stúlkunum var innrætt sjálfsöryggi á heimilum sínum í barnaþorpinu. Nú eru stúlkurnar orðnar konur og hver um sig hefur valið sér farveg til framtíðar. Það hvarflar ekki að okkur að halda því fram að líf þeirra verði alltaf dans á rósum – lífið er ekki þannig. En þessar fjórar konur búa við þá fullvissu að fjölskyldur þeirra muni standa með þeim og vera til staðar fyrir þær í gegnum súrt og sætt.