Sögur
Andvaka fyrir æfingar
Klukkan er fjögur að morgni í Kathmandu við rætur Himalaya. Í SOS Barnaþorpinu í Jorpati bíður unglingsstúlka spennt eftir því að verða sótt á hlaupaæfingu sem fram fer á aðalíþróttaleikvangi borgarinnar.
„Bíllinn kemur ekki fyrr en eftir tvo tíma, en þú situr hér og bíður. Hve oft hef ég sagt þér að maður á að sofa á nóttunni?“ Þannig ávarpar Ruku (SOS-móðir stúlkunnar) hana.
Og Ruku segir svo frá: „Þetta var nóttina fyrir æfingu. Næturnar fyrir keppnir er hún andvaka nánast alla nóttina. Áhugi hennar á frjálsum íþróttum hefur aukist mikið eftir mótið í Tókýó þar sem henni gekk svo vel.“
Stúlkan heitir Maiya Bishunkhe og mótið sem Ruku vísar til er Asíumót fatlaðra sem haldið var í Tókýó í fyrra. Þar lenti Maiya í 2. sæti í 200 m. hlaupi og 3. sæti í spjótkasti. Hún var annar tveggja keppenda frá Nepal á mótinu en alls kepptu þar 805 íþróttamenn frá 29 Asíulöndum.
„Þetta var alveg frábært. Þó ég hafi ekki fengið gullið þá er 2. sætið frábær árangur fyrir mig og hvetur mig til dáða,“ segir Maiya.
Foreldrar Maiyu yfirgáfu hana mjög unga og fékk hún þá heimili og SOS-móður í barnaþorpinu í Jorpati. Hún var fljót að ná sér á strik og naut lífsins í þorpinu með systkinum sínum og síðar einnig með vinum í skólanum.
„Hún var uppgötvuð á einu íþróttamóti skólans. Íþróttakennarinn ræddi hæfileika hana við mig og ég ákvað að veita henni alla þá hjálp og stuðning sem ég gæti veitt henni. Hún er með lítilsháttar fötlun í öðrum handleggnum en hún er staðráðin í að láta þá fötlun ekki hindra sig,“ segir Rabin Nepali, forstöðumaður barnaþorpsins í Jorpati en hann hefur haft mikil og jákvæð áhrif á Maiyu og lífsviðhorf hennar.
SOS Barnaþorpið í Jorpati er staðsett í höfuðborg Nepal, Kathmandu, og sérhæfir sig í umönnun fatlaðra barna. Nánar um barnaþorpið í Jorpati hér (á ensku).
Maiya ásamt SOS-fjölskyldu sinni
