Ekki án bróður míns

27.1.2010

Bræðurnir í eftirfarandi frásögn misstu föður sinn og systur í jarðskjálftanum á Haítí 12. janúar sl. Þeir fá að búa í SOS Barnaþorpinu í Santo þar til ákveðið hefur verið um framhaldið.

---

Fyrst þegar þeir komu í SOS Barnaþorpið héldu allir að þeir væru tvíburar vegna þess að nöfn þeirra voru svo lík. Þeir eru hinsvegar bræður, eru sex og sjö ára og heita Jordan og Jordensten.

Bræðurnir líta ekki af hvor öðrum, ganga hönd í hönd um barnaþorpið í Santo, sitja þétt saman og hugga hvorn annan. Jordan, sá yngri, er afslappaðri og á það til að hlæja. Sennilega vegna þess að hann treystir best eldri bróður sínum í þessum framandi aðstæðum eftir þær hörmungar sem þeir hafa þurft að ganga í gegnum.

Bræðurnir bjuggu ásamt foreldrum sínum og systur í Port-au-Prince. Faðir þeirra og systir létu lífið í skjálftanum og móðir þeirra slasaðist illa en tókst þó að koma sjálfri sér og sonum sínum í skjól. Fyrstu dagana eftir skjálftann börðust þau fyrir lífi sínu á götum borgarinnar og voru háð matargjöfum, enda áttu þau ekkert. Móðir drengjanna fékk svo aðhlynningu í sjúkraskýli en ekki er vitað um líðan hennar. Farið var með bræðurna í SOS Barnaþorpið í Santo þar sem þeir nú dvelja.

Drengirnir ræða mest lítið um það sem gerðist en tjá sig þó um lífið í barnaþorpinu: „Maturinn er mjög góður og ég get leikið mér“ segir Jordan og leiðir bróður sinn með sér að rólunum.