Faðirinn myrti móðurina - og börnin horfðu á
Sum þeirra barna sem búa í SOS-barnaþorpum hafa upplifað mikla erfiðleika þrátt fyrir ungan aldur. Saga hinnar tólf ára gömlu Maiu frá Georgíu gefur okkur innsýn í flókið tilfinningalíf barns sem þjáist vegna fjölskylduharmleiks.
Maia flutti í SOS-barnaþorpið í Tiblisi fjögurra ára gömul. Hún gekk óttaslegin um þorpið og hélt fast í hönd eldri bróður síns. Þau höfðu upplifað hluti sem ekkert barn á að þurfa að upplifa.
Horfðu á móður sína myrta
Nokkrum vikum áður en Maia kom í barnaþorpið hafði faðir hennar, virtur skurðlæknir, myrt móður hennar. Börnin tvö horfðu á morðið. „Þegar Maia kom fyrst var hún mjög hrædd,“ útskýrir SOS-móðir hennar, Manana. „Hún treysti engum nema bróður sínum og ég mátti ekki nálgast hana.“
Bati og ný móðir
Það kostaði margar andvökunætur og nokkurra ára meðferð hjá sérfræðingum áður en Maia náði að sigrast á óttanum sem tengdist þessum hræðilega atburði og sætta sig við nýja móður.
Dvölin á leikskólanum og síðar skólagangan hjálpaði Maiu að aðlagast. Smám saman sleppti hún hönd bróður síns og fór að leika við önnur börn. „Ég veit ekki hvenær nákvæmlega Maia fór að líta á mig sem móður,“ segir Manana. „Mér fannst eins og hún hefði viljað það mjög lengi en var sennilega hrædd við að bindast nánum böndum ef hún skyldi nú missa mig líka.“
Maia er mjög náin bróður sínum en fyrir þremur árum flutti hann til föður þeirra.*
Vill ekki flytja til föður síns
„Maia vildi ekki flytja til föður síns,“ útskýrir Manana. „Hún sagði ákveðið við mig að ég væri eina foreldri hennar og hún hefur enn ekki skipt um skoðun.“ Faðir hennar hefur reynt að endurvinna traust hennar, án árangurs.
„Hann reyndi mikið að ná til hennar í gegnum mig,“ segir Manana. „Hann sagði mér frá geðsjúkdómi sínum og afplánun eftir að hann myrti eiginkonu sína. Hann virðist sjá mjög eftir því sem hann gerði og þráir heitt að eiga eðlileg samskipti við dóttur sína. En ég get ekki breytt líðan hennar og ég þarf fyrst og fremst að hugsa um stöðugleika hennar og öryggi.“
„Faðir hennar er giftur aftur, konu sem elskar bæði börnin hans,“ segir Manana. „Maia fer stundum í heimsókn til þeirra, en alltaf þegar hún kemur aftur hjúfrar hún sig upp að mér og vill ekki fara.“ Sterk tilfinningatengsl við bróður hennar gera henni þó erfitt fyrir því hún saknar hans mjög.
Nöfnum hefur verið breytt í frásögninni. Myndirnar eru frá SOS-barnaþorpinu í Tiblisi en tengjast frásögninni ekki með öðrum hætti.
*SOS-barnaþorpin telja að eigi barn í þeirra umsjá foreldra eða aðra nána ættingja á lífi sé mikilvægt fyrir velferð barnsins að viðhalda sambandi við þá séu jákvæð tilfinningatengsl þar á milli. Þess vegna hvetjum við börnin okkar til að viðhalda tengslum við ættingja sína.


