Raunir einstæðrar móður í Bólivíu

1.9.2009

Celia er einstæð móðir í Bólivíu. Hún hefur gengið í gegnum mikla erfiðleika. Fyrrverandi maðurinn hennar beitti hana ofbeldi, niðurlægði hana og tók af henni þá litlu peninga sem hún náði að vinna sér inn.

Með hagsmuni barnanna að leiðarljósi reyndi Celia að halda fjölskyldunni saman þar til eiginmaðurinn yfirgaf hana og börnin. Hún kynntist síðan Fjölskyldueflingu SOS-barnaþorpanna og lifir í dag góðu lífi með börnum sínum.

Fátækt í æsku

Foreldrar Celiu voru fátækir og þegar hún var búinn með sjötta bekk grunnskóla þurfti hún að hætta námi vegna fátæktar fjölskyldunnar. Hún var orðin móðir 18 ára gömul og ásamt eiginmanni sínum reyndi hún að afla heimilinu tekna.

Heimilisofbeldi

Þeim tókst illa að ná endum saman og smám saman fór eiginmaðurinn að vera meira og meira að heiman auk þess sem heimilisofbeldi varð hluti af daglegu lífi þeirra hjóna.

Þegar Celia fæddi annað barn þeirra versnaði ástandi enn frekar og þrátt fyrir fögur fyrirheit eiginmannsins virtist fátt geta komið í veg fyrir að fjölskyldan leystist upp. Celia vonaði alltaf að ástandi myndi skána og ákvað að selja ávexti til að auka tekjur heimilisins. Hún lagði mikið á sig til að bjarga fjölskyldunni en þakkirnar frá eiginmanninum voru þær að hann lamdi hana og tók frá henni þær litlu tekjur sem hún varð sér úti um.

Leikið tveimur skjöldum

Þegar Celia var ófrísk að þriðja barninu komst hún að því að eiginmaður hennar lék tveimur skjöldum og hélt úti annarri fjölskyldu. Skilnaður var óumflýjanlegur og Celia varð einstæð, fátæk þriggja barna móðir.

Celia flutti til borgarinnar Sucre og hóf nýtt líf með nýjum vonum og væntingum. Hún hóf að stunda viðskipti af veikum mætti og gekk nokkuð vel. Hún þurfti að vísu að færa miklar fórnir og neyddist t.a.m. til að taka börnin með sér hvert sem hún fór þar sem dagvistun stóð þeim ekki til boða.

SOS kemur til sögunnar

Dag einn benti vinur Celiu henni á að heimsækja samfélagsmiðstöð SOS í Sucre þar sem hann vissi að þar hefðu margar konur í hennar sporum fengið hjálp. Celia heimsótti miðstöðina og fékk að hitta félagsráðgjafa. Niðurstaðan varð sú að hún fékk aðstoð Fjölskyldueflingar SOS sem m.a. fólst í því að hún fékk dagvistun fyrir börn sín þrjú auk þess sem henni var boðin föst vinna við miðstöðina.

Í dag eru aðstæður Celiu allt aðrar en þær voru þegar hún fyrst leitaði til SOS. Auk allrar þeirrar aðstoðar sem hún hefur fengið hefur henni nú lærst að hún og börnin hennar hafa réttindi sem enginn getur tekið frá þeim. Börnin þrjú mæta í samfélagsmiðstöðina á hverjum degi og fá þar mat og fræðslu. Á meðan getur Celia sinnt sínu starfi án þess að hafa áhyggjur af börnunum sínum eða að heima bíði hennar ofbeldisfullur eiginmaður.

SOS-barnaþorpin halda úti öflugu starfi fyrir umkomulaus börn og fátækar fjölskyldur í Bólivíu