Dagur í lífi Leilu

19.6.2009

Leila er sjö ára og býr í einu af fjölskylduhúsunum í SOS-barnaþorpinu í Sarajevo. Hún flutti í þorpið fyrir rúmu ári og það tók hana ekki langan tíma að aðlagast.

SOS-móðirin Suada og þau börn sem hún hafði þegar gengið í móðurstað tóku Leilu fagnandi og litla stúlkan var fljót að nýta sér þá athygli sem hún fékk sem nýja systirin í hópnum.

Hefðbundinn dagur hjá Leilu hefst um sjöleytið. Hún þvær sér, borðar morgunverð og gerir sig klára fyrir skólann. Hún er í öðrum bekk í skóla í nágrenni barnaþorpsins og líkar vel í skólanum, þó ekki alveg alltaf. Henni finnst skemmtilegast í frímínútum og elskar að fara í leiki með skólasystkinum sínum.

Leila situr við hliðina á vinkonu sinni sem einnig heitir Leila. Auk þess að sitja við sama borð og bera sama nafn eiga stúlkurnar sameiginleg leyndarmál sem þær skrifa niður í bleika dagbók sem hægt er að læsa. „Við hjálpum hvor annarri í skólanum, sérstaklega í stærðfræði,“ segir Leila. Henni finnst ekki mjög gaman í stærðfræði en gerir sér grein fyrir mikilvægi þess að standa sig vel í skólanum. „Fyrst fannst mér samlagning erfið en nú finnst mér frádráttur erfiður,“ segir stúlkan.

Þegar Leila kemur heim úr skólanum spjallar hún við systkini sín og þiggur hjálp við heimanámið. Systkinin eru einnig boðin og búin til að hjálpa henni að læra að hjóla eða brjóta saman þvottinn.

Yfirleitt er það hin fjórtán ára gamla systir Leilu, Ana, sem hjálpar henni með heimanámið og þau hússtörf sem falla í hlut Leilu. „Ana hjálpar mér með stærðfræðina og lesturinn. Í staðinn býð ég henni í öll teboðin mín með dúkkunum mínum,“ útskýrir Leila.

Þegar veður er gott eiga bræður Leilu, þeir Amar og Haris, það til að fara út með henni og leyfa henni að hjóla á litla plasthjólinu. Hún er reyndar orðin of stór fyrir hjólið en henni finnst gaman að hjóla um á því og bræðurnir njóta þess að sjá hana skemmta sér. Þeir hafa lofað Leilu að kenna henni á stærra hjól nú í sumar.

Þegar rignir heldur Leila sig innandyra. Hún er nýbúin að læra mannganginn í skák og finnst gaman að tefla við bróður sinn Goran sem einnig er nýbúinn að læra að tefla. Það var eldri bróðir þeirra Vedran sem kenndi þeim þennan forna leik.

Þegar Leila hefur lokið heimanámi dagsins, leikið sér svolítið og spjallað við systkini sín er komið að kvöldmatnum. Þar á Leila sitt hlutverk. Hún sér um að leggja á borð með hjálp SOS-móður sinnar. „Það er ekki erfitt að leggja á borð og mér finnst gaman að gera eitthvað með mömmu,“ útskýrir Leila.

Að kvöldverði loknum sest Leila í sófann með SOS-móður sinni og horfir með henni á teiknimynd í sjónvarpinu. Ekki líður þó á löngu þar til kominn er háttatími og Leila litla fær sögu og góða nótt koss. Og áður en hún veit af er kominn nýr dagur.