Þegar Shams fékk heyrnina

17.3.2009

Shams er fjögurra ára gömul og býr í SOS-barnaþorpi í Líbanon. Nýverið fékkst staðfest að hún er alvarlega heyrnarskert og í kjölfarið fékk hún heyrnartæki sem hafa breytt lífi hennar.

Shams hefur búið í barnaþorpinu í Ksarnaba í Líbanon (sjá kort hér neðar) frá því hún var kornabarn. Cecilia Bras Dirani, leikskólastjóri SOS leikskólans á staðnum þekkir Shams vel og skrifaði okkur eftirfarandi bréf þar sem hún segir sögu litlu stúlkunnar:

---

Shams ber nafn með rentu (sól á arabísku) enda gullfalleg stúlka. Þegar hún kom fyrst hingað í SOS-barnaþorpið þriggja mánaða gömul tókum við strax eftir einkennilegri hegðun hjá henni. Hún átti það til að sveifla höfðinu fram og aftur og rugga sér í svefn. Fyrst héldum við að þetta tengdist því að hún er fyrirburi og eyddi fyrstu þremur mánuðum lífs síns án móður á sjúkrastofnun. Þar hefði hún e.t.v. lært að rugga sjálfri sér í svefn, enda litlar líkur á því að einhver annar ruggaði henni í svefn á sjúkrahúsinu.

Takmörkuð geta Shams til mannlegra samskipta sýndi okkur þó að málið gæti verið flóknara. Við fórum með hana til lækna sem ekki gátu greint hvað var að en einn taldi að hugsanlega væri um sýkingu í eyra að ræða.

Shams óx og dafnaði en gat ekki tjáð sig almennilega og hermdi eftir hreyfingum annarra. Hún átti það til að standa þétt upp við hátalarana á sjónvarpinu og reyna að herma eftir hljóðunum sem þaðan bárust. Að ráði talmeinafræðings létum við kanna ástand hennar frekar. Þá kom í ljós að hún hafði mjög skerta heyrn.

Þessar fréttir voru áfall en læknar sögðu að henni gæti reitt ágætlega af með hjálp heyrnartækja. Við fórum því með Shams til heyrnartækjasérfræðings. Ég fór sjálf með þar sem ég vildi vera viðstödd þegar litla stúlkan fengi loks að heyra almennilega. Þegar tækinu hafði verið komið fyrir í eyrum hennar ljómaði stúlkan skyndilega. Það kom henni á óvart að hún skyldi heyra allt sem sagt var við hana og örar augnhreyfingar gáfu til kynna mikla undrun.

Nú er liðinn einn mánuður síðan Shams litla fékk heyrnartækin. Hún er enn að venjast tækjunum sem hún þarf að vera með allan daginn, en hefur sýnt miklar framfarir. Vinir Shams á leikskólanum gera sér þó enga grein fyrir mikilvægi tækjanna fyrir hana og eiga það til að kippa tækjunum úr eyrum hennar og leika sér með þau – Shams til nokkurrar armæðu.

Shams heyrir vel en við þurfum þó að tala hægt og skýrt við hana. Félagsleg hæfni hennar hefur aukist til muna og hún er hamingjusamari en áður. Hún er alltaf að og kannar heiminn af miklum móð líkt og hún sé að bæta sér upp allan þann tíma sem hún heyrði ekki. Við fylgjumst náið með Shams og munum halda áfram að styðja hana og styrkja um ókomin ár.