Leiðtogi, systir og fyrirmynd

30.6.2008

Árið 1975 flutti hin sjö ára gamla Móna í SOS-barnaþorpið í Khartoum, höfuðborg Súdan. Tuttugu og sex árum síðar, árið 2001, var hún ráðin sem ungmennaleiðtogi fyrir stúlkurnar í barnaþorpinu sem hún sjálf hafði alist upp í.

„SOS-barnaþorpin skipta mig miklu máli. Þau gáfu mér þak yfir höfuðið, móður, föður (forstöðumaður barnaþorpsins er föðurímynd flestra barnanna í þorpinu) og yndislega fjölskyldu,“ segir Mona ákveðin.

Mona varð sér úti um BA gráðu í viðskiptafræði árið 1999. Að útskrift lokinni vann hún á skrifstofu um hríð en snéri svo aftur í barnaþorpið til að „endurgjalda fjölskyldu minni eitthvað af því sem hún hafði gefið mér,“ eins og hún sjálf orðar það. Mona segir að stúlknaheimilið hafi þá verið nýtt og ungmennaleiðtoga hafi vantað fyrir stúlkurnar. Ungmennaleiðtoginn leiðbeinir stúlkunum og styður þær á unglingsárunum.

Þegar Mona flutti aftur í barnaþorpið til að starfa þar fékk hún tækifæri til að vera meira með þeim einstaklingi sem hún er þakklátari en nokkrum öðrum: SOS-móður sinni. Mona heimsækir hana reglulega en hún er nú orðin gömul og býr á heimili fyrrum SOS-mæðra innan veggja barnaþorpsins.

Undirbúnar fyrir sjálfstætt líf

Mona gerir sér vel grein fyrir þeirri ábyrgð sem á henni hvílir. Hún segir að stúlkurnar virði hana sem leiðtoga en líti jafnframt á hana sem systur. Hún þarf því að sýna stúlkunum umhyggju ásamt því að þurfa að vera ströng á stundum.

Markmið Monu er að undirbúa stúlkurnar fyrir sjálfstætt líf utan þorpsins. Heimili unglingsstúlknanna er staðsett í sjálfu barnaþorpinu en heimili unglingsstrákanna er annarstaðar í Khartoum. Í Súdan er nefnilega litið svo á að unglingsstúlkur geti ekki yfirgefið foreldra sína þó drengjum sé treyst til þess.

Mona segir mikilvægt að koma í veg fyrir að stúlkurnar fái áfall þegar þær yfirgefa barnaþorpið enda séu þær á viðkvæmum aldri og þurfi mikinn stuðning til að undirbúa sig fyrir sjálfstætt líf. Hún ræðir þessa hluti við stúlkurnar og notar til þess mikið af tíma sínum.

Meira en til er ætlast

Tajalarifeen Sirajeldin er forstöðumaður SOS-barnaþorpsins í Khartoum og betur þekktur sem Baba Taj. Hann segir að Mona standi sig einstaklega vel og geri meira en til er ætlast í að styðja við börn, unglinga og SOS-mæður þorpsins. „Hún er alltaf til þjónustu reiðubúin. Ef barn veikist og þarf aðhlynningu um miðja nótt þá vita SOS-mæðurnar hvert þær eiga að leita. Mona er alltaf tilbúin til að fara með barn á sjúkrahúsið, jafnvel um miðja nótt,“ segir Baba Taj.

„Mona er stúlkunum einstaklega góð fyrirmynd,“ bætir hann við og nefnir að hún hjálpi þeim ekki aðeins með heimanámið og málefni unglingsáranna, heldur skipuleggi einnig alls kyns viðburði fyrir þær, m.a. leikhúsferðir.

Mona íhugar nú að hefja Mastersnám í viðskiptafræði, enda segist hún þurfa að vera stúlkunum góð fyrirmynd og beri því að standa sig vel í öllu sem hún tekur sér fyrir hendur.