Lítil sál en stórt hjarta

14.9.2011

Shing* er sex ára drengur sem býr í SOS Barnaþorpinu í Urumqi í Kína. Shing er með eindæmum ljúfur og meinlaus. Hann óttast jafnvel maurana sem marsera um eftir gangstígum þorpsins.

Dag einn fór Shing í leikskólann, sem er staðsettur steinsnar frá heimili hans. Þegar hann var rétt lagður af stað snéri hann við, hljóp inn og skellti hurðinni á eftir sér. SOS móðir hans sem þá var að sinna heimilisstörfunum var mjög brugðið og spurði hún Shing hvað væri að.

„Það er hundur fyrir utan,“ sagði Shing.

Hann var hræddur um að hundurinn myndi bíta hann.

SOS móðir Shing fór út og sá lítinn hund liggja fyrir framan húsið. Hún sagði Shing að þetta væri heimilislaus hvolpur sem væri svangur og máttfarinn.

„Mamma tók hvolpinn inn og gaf honum að éta. Hún sagði mér að gefa honum smá brauð og mjólk,“ útskýrir Shing.

Honum tókst að sigrast á óttanum og henti litlum brauðmola að hvolpinum.

Upp frá þessu gaf Shing hvolpinum að borða á hverjum morgni og smám saman myndaðist vinátta þeirra á milli. Með hjálp stóra bróður síns byggði Shing svo lítinn hundakofa í garðinum. Hann gaf hundinum (tíkinni) nafnið Beibei, sem þýða má sem Perla.

Shing og systkini hans hafa gaman af að leika við Perlu. Hann heldur á henni, knúsar hana, fer í feluleik eða hleypur með henni um barnaþorpið.

Segja má að Perla sé nú hluti af fjölskyldunni. Hún er orðin tvö og hálft kíló og er 37 sentímetra löng. Hún fylgir Shing í leikskólann á hverjum degi og bíður svo róleg eftir honum fyrir utan húsið þegar hann kemur heim síðdegis.

*Ekki hans rétta nafn.