Dana er einstæð þriggja barna móðir í Búlgaríu. Þegar hún eignaðist þriðja barnið var hún ákveðin í að yfirgefa það en fékkst til að skipta um skoðun eftir að henni bauðst aðstoð Fjölskyldueflingar SOS.

Eigir þú leið um nágrenni SOS Barnaþorpsins í Sarajevo þarftu ekki að hafa áhyggjur af öryggi þínu. Dino (11) og Bela (11) leggja mikið á sig til að tryggja öryggi þeirra sem leið eiga um hverfið.

Það er ekki víst að þér þyki mikið til eftirfarandi sögu koma. En að baki hennar er stúlka sem hefur þurft að upplifa meira en á barn er leggjandi; erfiðar fjölskylduaðstæður og svo dvöl á munaðarleysingjaheimili.

Stefán er ellefu ára. Hann er rólegur en iðjusamur drengur með góðan stökkkraft og ótrúlega hitni. Hann býr í SOS-barnaþorpi og dreymir um að verða körfuboltastjarna.

Leila er sjö ára og býr í einu af fjölskylduhúsunum í SOS-barnaþorpinu í Sarajevo. Hún flutti í þorpið fyrir rúmu ári og það tók hana ekki langan tíma að aðlagast.

Maria Weber, fyrsta SOS-móðirin, heldur upp á 90 ára afmæli sitt þann 3. maí n.k. Stofnandi SOS-barnaþorpanna, Hermann Gmeiner, hefði einnig orðið 90 ára þann 23. júní n.k. en hann lést 1986.

Hátt í 70.000 börn búa í SOS-barnaþorpum í yfir hundrað löndum. Þessi börn eru rétt eins og hver önnur börn. Þau geta verið óhlýðin og jafnvel lent í unglingafangelsi.

Skammt frá Sarajevo, höfuðborg Bosníu Hersegóvínu, gnæfa tindar Bjelasnica fjallsins. Nú á dögunum skelltu börnin í SOS-barnaþorpinu í Sarajevo sér þangað á skíði – sum í fyrsta sinn.

Frá tveggja ára aldri hafði Dima^* búið í SOS-barnaþorpi í Hvíta-Rússlandi. Þegar hann var fimmtán ára tók líf hans óvænta stefnu. Foreldrar hans vildu fá hann aftur!

Faðir Gleb er prestur í rússnesku rétttrúnaðarkirkjunni. Undanfarið ár hefur hann reglulega hitt börnin í SOS-barnaþorpinu í Pushkin, nálægt Pétursborg. Hann mætir hins vegar ekki með Biblíuna undir hendi, heldur fótbolta.

SOS-skjólvinir kallast þeir sem leggja SOS-barnaþorpunum lið með mánaðarlegum framlögum að eigin vali. Framlög íslenskra skjólvina hafa undanfarið m.a. farið í að fjármagna fjölskyldueflingarverkefni* í Búlgaríu en oft vill A-Evrópa gleymast þegar rætt er um fátækt og örbirgð í þessum heimi. Eftirfarandi er frásögn af einni fjölskyldu sem notið hefur góðs af verkefninu.

Það er orðið langt síðan Rijad flutti í SOS-barnaþorpið. Þá var hann ellefu ára. Í dag er hann tvítugur og hefur notið níu góðra ára í SOS-barnaþorpinu í Gracanica í Bosníu Hersegóvínu.

Borðstofan á heimili SOS-móðurinnar Pirozhku er líklega hlaðnari dóti en almennt gengur og gerist. Hún býr og starfar í barnaþorpi í Kecskemét í Ungverjalandi og kann góða skýringu á öllu dótinu á borðstofuborðinu.